Caravan vertrek-klaar

Caravan vertrek-klaar


Met nog 5 daagjes voor de grote reis naar Nederland werd het gisteren tijd om de caravan verder voor te bereiden voor veilige kilometers. En dat betekent dat de winterbandjes (de spijkerbanden) er af moeten. Daarmee mag je niet buiten Zweden rijden. Het rijden op winterbanden is verplicht in Zweden tussen 1 december en 1 april. Als we zaterdag gaan rijden is het 31 maart, maar we gokken er op dat we in die 4 uurtjes in Zweden geen controle krijgen onderweg. En als dat wél het geval is rekenen we op clementie omdat we verder moeten naar Nederland via Denemarken en Duitsland. Allemaal landen waar spijkerbanden verboden zijn. Gisteren was het opnieuw zonnig weer in Ödarp, dus een mooi moment om de bandjes te wisselen. Wel even een plastic zak onder de knieën, want het sneeuw/ ijs op de oprit ontdooide en er lag zodoende smeltwater op de grond. Maar de grond was nog stevig bevroren, wat een goede ondergrond gaf voor de garagekrik. De garagekrik die ik van mijn opa heb geërfd. Die kan 1.500 kilogram tillen en de caravan weegt geloof ik 1.250 kilogram. Dat moet kunnen. De moeren zaten gelukkig niet zo vast als die van de Volvo. Het wisselen gelukkig verliep voorspoedig.

Na deze actie leek het me verstandig om de caravan alvast vertrek-klaar op de oprit te zetten. Nu het sneeuw en ijs grotendeels aan het smelten is. Het stukje oprit naar de weg toe loopt omhoog en met het ijs én smeltwater is het één grote glibberboel. En voor de komende week is nieuwe sneeuw voorspeld én 10 graden vorst ’s nachts. Zodoende was het nu, met het zonnetje er bij, dacht ik het juiste moment om de caravan startklaar te parkeren. Toen ik de auto wilde wegrijden kon ik in eerste instantie niet wegkomen. De spijkerbanden slipten! Even achteruit. Nee nog niet. Nog even verder achteruit en een ander spoor kiezen. Yes, gelukt! Hmmm… dat belooft nog wat als er 1.250 kilogram achter de auto hangt. Die komt nooit boven bij de weg… Maar, wie niet waagt, wie niet wint. De auto gedraaid en achteruit voor de caravan gezet en aangekoppeld. Daarna de combi achteruitrijdend de oprit opgeduwd. Met hier en daar een paar slippertjes lukte het. Toen vooruit en vervolgens met de caravan als eerste de oprit weer op. Zo, nu staat ie klaar voor vertrek. En mocht het nog wel weer extra glad worden door sneeuw en vorst, kan ik nog proberen door grit op de oprit te strooien. Dat heb ik een paar dagen eerder al van de grote weg bij elkaar geveegd en in een kruiwagen gedaan. Een slimme vent is ook goed voorbereid. Net als die meid.
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Översätta