Bomen rooien in eigen bosje

Bomen rooien in eigen bosje

 
De boom die ik zaterdagochtend van de weg af haalde was maar een kleintje, maar voldoende om mij te motiveren door te gaan met het werk met de motorkettingzaag. In ons eigen bos kan ik nog wel een aantal bomen vellen, zodat we weer een voorraadje aan kunnen leggen voor de volgende winter. Onze container waar het brandhout lag is zo goed als leeg. Alle 22 kuub hout die we vorig jaar uit het eigen bosje hebben gezaagd, gesleept, gekloofd, gestapeld, gedroogd en opnieuw gestapeld is opgestookt! Voor de volgende winter is een voorraad van 30 kuub de doelstelling. Overigens aangevuld met 4 pallets met pellets. Of we uit ons eigen bosje zoveel hout kunnen halen zónder dat echt alles is kaal gezaagd, is nog maar de vraag. Maar dan is er altijd de mogelijkheid om bomen te kopen via onze buurman Erling in het dorpje Västorp.

Met frisse moed, gehelmd, laarzen aan en de olie en benzine tank weer aangevuld liep ik ´s middags richting ons eigen bos. De laarzen waren geen overbodige luxe. Het is erg nat in het bosje. Ik zocht een paar bomen uit die er wel tussenuit kunnen, zodat anderen weer meer ruimte krijgen. De eerste twee waren grote elzen. Even inzagen, een wigje eruit zagen en dan aan de achterzijde inzagen. Die elzen vielen keurig de goede kant op en kwamen met een harde dreun op de grond. Toen zag ik een grote, zeg maar hele grote, berk staan tussen dennenbomen. Die was daarna aan de beurt. Maar de berk stond perfect rechtop, zo leek het. Op het moment dat ik die boom aan een kant inzaagde begon ik te twijfelen. “Stel je voor, dat hij niet de juiste kant op valt. Stel je voor, dat hij naar de kant van weg valt. Stel je voor, dat er dan net op dat moment een auto aan komt…” Nee, dat risico was mij te groot. Tijd voor de staalkabel en de handlier die ik vorig jaar van Peter en Daniëlle heb gekregen. Even ontdekken hoe het precies werkte en daarna het ene eind van de staalkabel om de berkenboom vastgemaakt om een meter of 8 hoogte, waarvoor ik de ladder had opgehaald. Het andere eind met een strop om een andere boom vastgezet in de richting welke de boom moest komen te liggen. Nadat de kabel op spanning stond, wist ik 100% zeker dat de boom in ieder geval nooit op de weg zou komen te vallen. Even het wigje er uitzagen aan de kant van de valrichting. Daarna aan de achterkant inzagen.

Ik zag dat de kabel minder op spanning kwam en stopte even met zagen. Snel de handlier nog even een paar keer heen en weer bewogen, zodat er opnieuw voldoende spanning op de boom stond. Daarna het laatste stukje ingezaagd en toen ging die neer met donderend geweld. Dat was een grote jongen! En een lange! De volgende bomen had ik veiligheidshalve ook maar met behulp van de handlier platgelegd, omdat ze dicht bij een stroomkabel stonden. Stel je voor, dat die net de verkeerde kant op valt. Dan zit het dorpje verderop ineens zonder stroom en heb ik een geweldige claim aan de broek hangen. Zou mijn WA-verzekering dat dekken trouwens? Morgen maar eens even over bellen. Nadat ik 9 bomen had geveld vond ik het welletjes. Het regende ondertussen al een tijdje en alles werd zeiknat. Mijn bril had ik een tijdje geleden al afgedaan. Zonder zag ik meer dan met. Tegen vijf uur was ik weer binnen en ben meteen onder de warme douche gestapt. Deze week ga ik de 9 gevelde bomen in kleinere mootjes zagen (wel eerst de ketting slijpen) en verzamelen. Ze liggen in ieder geval om. Dat was het belangrijkste, voordat de sapstromen alweer op gang komen. Dan is het hout namelijk al weer nat binnenin en duurt het langer voordat het voldoende gedroogd is om te kunnen stoken. Vorig jaar was dat geen enkel probleem met die geweldige lange en hete zomer. Het is echter de vraag of de zomer van 2019 opnieuw zo mooi wordt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Översätta