B en A – dinsdag 3 juli

B en A – dinsdag 3 juli


Vanochtend worden we wakker met wederom een stralende zon aan de hemel. Wat treffen Ben en Anja dat toch. Anja houdt ook van dit weer en wil ook wel een kleurtje. “Ze moeten wel kunnen zien dat we vakantie hebben gehad!” zegt ze. Jammer voor haar gaat de zon na een uurtje achter de wolken en komt pas later die dag terug. We trekken ons er echter helemaal niets van aan want in dit geval is goed gezelschap beter dan het weer. Het regent niet en het is een lekker temperatuurtje. En we zijn nog steeds onder de indruk van de verrassing!
 
Heiko had gisteren al een route in gedachten: vandaag gaan we naar het Sommen. Dat is een enorm groot meer waarop je kunt varen, waar je in kunt zwemmen en waar je ook goed kunt vissen. Wij verkenden dit meer vanaf de wal door met de auto over het schiereiland Torpön te rijden. Vanaf het zuiden rijd je via een brug dat eiland op en krijg je via een bochtige weg allerlei mooie doorkijkjes over het grote mee Sommen. Dit meer is genoemd naar de gelijknamige plaats Sommen wat tussen Tranås en Boxholm ligt. We stopten bij een aangegeven parkeerplaats waar volgens de borden een bezienswaardigheid te zien was. En dat was er. Een mooi uitzicht over het meer waar een klein eilandje vlak bij de wal lag. Even een foto en benen-strek-momentje.
 
Aan het einde van het eiland kwamen we bij een camping. Daar hebben we bij een parkeerplaats gepicknickt. Sorry, maar die hoort er bij als we weggaan. We zaten aan de waterkant met de zon (hij was terug) in onze gezichten. Het eiland stopt uiteindelijk bij de genoemde camping met haventje. Er vaart hier een pontje heen en weer die ons weer naar de vast wal aan de overkant bracht. Voor 30 SEK (€.3) zorgde dat pontje ervoor dat we onze reis konden vervolgen. Vele mensen maakten net als wij er gebruik van. De slingerweg ging verder door de mooie bossen en opeens zag Heiko tegen de bosrand een eland staan. Midden op de dag. Het was zo te zien een oudje. Erg ingevallen bij de heupen en een beetje grijzer dan gewoonlijk. Eigenlijk zielig om te zien.
 
Nadat we stopten, uitstapten en foto’s maakten werd er nog veel over het arme beest gesproken. Bijzonder is het wel dat Ben en Anja voor de eerste keer in Zweden zijn en meteen al getrakteerd worden op het zien van elanden. Helaas was dat onze vrienden en vorige gasten Jan en Sia niet gegund. Wellicht tijdens hun volgend bezoek! Na de fotosessie ging het linea recta naar Tranås. Onze gasten zijn namelijk niet in het bijzonder gecharmeerd van bomen en bos. Ze vinden het voor even wel leuk maar niet al te lang. Ze hebben zelf jaren gevaren en hun liefde voor de natuur licht meer bij water. Zout water. Daarom ook gingen we naar het Sommenmeer. En omdat ze beide uit de horeca komen is het voor hen een traktatie om op een terrasje te gaan zitten. Doen we!
 
In Tranås aangekomen parkeerden we de auto in de grote winkelstraat en liepen we een stukje door de winkelstraat. We hadden ze verteld dat het hier in de zomer druk is maar het leek alsof we hadden gelogen. Het was er zó stil. Ondanks het mooie weer was het er verre van druk. Misschien vanwege het wereldkampioenschap voetballen? Zweden moest op dat moment namelijk een wedstrijd spelen. Later bleek dat dat ze die wedstrijd wonnen en weer een ronde verder waren. Top! Nu Nederland niet meedoet zijn we (uiteraard) voor Zweden. Nadat wij meiden een paar (kleding-)winkeltjes hadden bezocht terwijl de heren buiten naar een groepje muzikanten luisterden pakten we toch het terrasje. We werden getrakteerd op een pilsje die ons bijzonder goed smaakte.

We zijn niet eens zo lang thuis wanneer we de Volvo opnieuw starten. Dit keer voor een bezoekje aan Aneby waar in het Folketspark wekelijks een aantal trotse eigenaren hun oldtimers showen en we even een kijkje wilden nemen. Er staan inderdaad ongeveer een vijftien oldtimers en stuk voor stuk prachtige exemplaren. Omdat het er niet gigantisch veel zijn hadden we het allemaal na ruim een half uur wel gezien en gingen we naar de pizzeria. Heerlijk gegeten. Ook dit keer weer! Als we daarna rustig richting huis rijden ziet Anja toch nog een ree in het veld staan. De enige van vandaag want het leek erop alsof we ze gisteren voor de hele week hadden gezien. Nog even babbelen en toen was het bedje wel heel aantrekkelijk. Wat zullen we morgen gaan doen? Heeft Heiko ook hier al een idee voor? Hij wist er immers van… Tot morgen!
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Översätta