Abrupt einde werkweek

Abrupt einde werkweek

 
Ook deze week kon ik weer de hele week aan de slag in de buitenlucht. De werkzaamheden waren wederom zeer divers. Dat maakt het juist zo leuk. Elke dag is een verrassing. Ik begin ’s morgens om 07:00 uur en hoor wel wat er moet gebeuren. Deze week onder anderen berkenbomen getopt. Ze waren voor de eigenaar té groot geworden en nu mochten wij ze snoeien. Gewapend met trappen, ladders én zagen gingen we de berken te lijf. Drie aanhangers vol met takken brachten we naar de compostering in Tranås. Bij een andere klant die grappig genoeg “Träsko” heet (letterlijk vertaald “houten schoen” oftewel “klomp”). Dat ik als Hollander daar nu net moet zijn. Bij die klant moest het gras gerepareerd worden. Daar zaten dode stukken in en veel mos. Een andere, zonnige dag waren we bij een andere klant het gras aan het repareren. Vele kruiwagens met tuinaarde bij hem achter het huis gereden, nadat het dode gras/ mos eruit was gekrabd. Nu klinkt dat eenvoudig, kruiwagens met tuinaarde achter het huis rijden, maar hier in Tranås staan vele huizen tegen een heuvel aan.
 
Met als gevolg dat er tussen de voorzijde van het huis en de achterzijde waar de tuin in dit geval ligt, een behoorlijk hoogteverschil is. De volle en zware kruiwagen moest omhoog gereden worden. Op deze manier kreeg ik m’n dagelijks portie sportschool wel! In deze tuin mocht ik ook de kantstenen ophogen. Een paar meter, ik denk ongeveer 10-12 meter, was verzakt en moest hogerop. Én waterpas. Op handen en voeten er voor en aan de slag. Leuk hoor. Donderdag ging ik met de baas mee om bomen te snoeien bij een wooncomplex voor ouderen. ’s Morgens eerst met de kettingzaag de grotere zijtakken weggezaagd en op stapels gelegd en ‘s middags met een handzaag de kleinere. Toen ging het mis. Het terrein waar we werkten was zeer ongelijk. Hoog gras, waardoor je niet goed kon zien waar je je voet neerzette. Tja… en ineens stapte ik in een kuil en verzwikte ik mijn rechter enkel. Het lopen ging niet meer en daarmee kwam er een abrupt einde aan deze werkweek. En dat terwijl er nog zoveel werk te doen is. Nu is het even verplicht rusten. Helaas. Hopelijk duurt het niet te lang en kan ik volgende week weer aan de slag.
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Översätta