Aardappel(schil)-eter

Aardappel(schil)-eter

 
Wat is het toch een heerlijke vriend! Dan heb ik het uiteraard over onze Pantro. Zoals hij de laatste dagen geniet van de sneeuw is fantastisch. Hij rolt in de sneeuw, hapt in de sneeuw, rent heen en terug door de sneeuw… Volgens ons houdt hij er wel van! En daar houden wij weer van. Vanmiddag stond hij bij mij te kijken (schooien doet hij immers niet…) toen ik met het eten bezig was. Ik schilde de aardappelen en gaf hem ook maar een stukje schil. Onze kat Mieka (in 2008 overleden) vond aardappelschil trouwens héérlijk. Als ik aan het schillen was kwam ze op het aanrecht zitten en als het haar te lang duurde dat ik haar een stukje gaf, trok ze mijn arm met haar pootje naar zich toe: “Krijg ik nog iets?” Dat Pantro dit ook zou lusten? Nee. En toch at hij het op! En ook het tweede stukje, want misschien was het eerste stukje een verrassing en vergissing. Maar nee, hij vond het wel lekker. Hij heeft er een aantal hapjes gehad en ging toen tevreden naar de kamer. Wat een heerlijke hond!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *