Aanvraag Zweedse “ID-kort” – deel VI

Aanvraag Zweedse “ID-kort” – deel VI


Om een Zweedse ID-kaart te kunnen krijgen moeten we ons kunnen legitimeren met een Nederlands Paspoort. Dat schreven we al eerder. En als je als “Zweedse-Nederlander” een paspoort wilt hebben, moet je daarvoor een afspraak maken bij de Nederlandse Ambassade in Stockholm. Die afspraak stond voor vandaag om 10:35 uur. “Even” naar Stockholm: 360 km heen en 360 km terug. Oftewel 8 uur rijden voor een afspraak van 15 minuten. Aangezien we bezoek hebben van neef Sietse uit Zuidbroek én vanwege de lange rit naar en van Nederland was deze lange rit voor Joke geen optie. Zodoende ging ik alleen. Om 05:30 uur opstaan en om 06:00 uur rijden! In de stromende regen. Veel water van boven en minstens zoveel opspattend water vanaf het asfalt. Des te dichter ik in de buurt van Stockholm kwam, des te meer banen kreeg de E4 en des te meer auto’s reden er links, rechts, vóór en achter mij. Af en toe zelfs boven mij (viaduct) en onder mij (tunnel). Tegen 10:00 uur was ik in Stockholm in de wijk Södermalm. De TomTom wees me de weg en ineens stond ik in een smal straatje met eenrichting verkeer ,voor een monumentaal pand waar de Europese vlag én de Nederlandse vlag aan de gevel hingen. Helaas kon ik daar niet stoppen en parkeren. Maar even verder rijden. Hmmm… wegversmalling…hmmm… stoplichten… ehhh… fietsenoversteekplaats? Waar sta ik nu dan? Gauw wegwezen hier. Naar rechts proberen? Oh oh! Over een brug en nu sta ik zomaar midden in de wijk Gamla Stan. Hoe kom ik nu terug? Opnieuw TomTom geraadpleegd. Rechts-rechts en weer rechts. Ja, ja, in een cirkeltje gereden dus. Dan maar op eigen gevoel rijden.

Langs een haven, door een winkelstraat, over een opgebroken weg, over een busbaan. Nou, als dat allemaal gesignaleerd wordt stapelen de boetes zich nu wel op. Gelukkig kreeg ik de juiste brug weer in het vizier en kwam ik terug in de omgeving van de Ambassade. Maar nog steeds geen parkeerruimte. Dan maar eens links af. Shit… rijd ik een tunnel in en kom ik aan de andere kant weer boven, op een hele andere plek in Stockholm. Terug is geen optie en opnieuw TomTom raadplegen. Als ik nogmaals in de buurt van de Ambassade ben, zie ik ergens auto’s staan en daar ga ik op af. Er staat een bord met iets van “parkeren alleen met een rode kaart”, maar ik parkeer er toch. Ik had ondertussen nog 10 minuten over om naar de Ambassade te lopen voor mijn afspraak. Voor alle zekerheid leg ik de parkeerkaart voor minder validen van Joke achter het raam en sprint naar het gebouw van de Ambassade. Ik ben op tijd! Gelukkig. De ambtenaar is nog bezig met een ander Nederlands stel. Zodra die klaar zijn, helpt hij mij met de aanvraag. Gelukkig had ik alles bij me wat ik mee moest nemen en stond ik 15 minuten later weer buiten. Voor een klein beetje extra eurootjes wordt het paspoort over 3 weken thuisgestuurd. De totale kosten waren nu €140 voor een document dat ná de aanvraag van de Zweedse ID kaart (in principe) de prullenbak in kan. Helaas, het is niet anders. Als ik terug kom bij de auto is de opluchting groot. Ten eerste: hij staat er nog (niet weggesleept). Ten tweede: geen parkeerbon. Ten derde: geen wielklem. Ik rijd met hulp van TomTom de grote stad weer uit en kom zonder problemen of obstakels weer op de snelweg E4 richting Jönköping. Om 15:15 uur sta ik weer in Hällaryd Rolsberg 1 op de oprit. Een lange dag: 720 km, 9 uur onderweg voor een afspraak van 15 minuten. ’t Is niet anders. Over 3 weken zijn we het vergeten en heb ik een paspoort. Dan kunnen we verder in het traject van de Zweedse ID-kaart. Wordt vervolgd...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *